वस्तुमान असलेल्या कोणत्याही दोन वस्तूंच्या एकमेकांकडे आकर्षिल्या जाण्याच्या प्रवृत्तीला गुरुत्वाकर्षण असे म्हणतात. वजन म्हणजे जमिनीच्या दिशेने असणाऱ्या गुरुत्वाकर्षणामुळे मिळणारे त्वरण आणि वस्तुमान यांच्या गुणाकाराएवढे बल.
पूर्ण वाचा →
दुर्दैवाने, दोघे फार चांगले जुळत नाहीत. त्याचा एक परिणाम: शास्त्रज्ञांना मजबूत, कमकुवत आणि विद्युत चुंबकीय शक्तींशी संबंधित कण माहित असताना, त्यांना अद्याप गुरुत्वाकर्षणाचा कण किंवा गुरुत्वाकर्षणाचा शोध लागलेला नाही
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
चंद्र पृथ्वीचा एकमात्र नैसर्गिक उपग्रह आहे. चंद्र आकारमानाप्रमाणे सूर्यमालेतील पाचवा मोठा नैसर्गिक उपग्रह आहे. पृथ्वी व चंद्रामधील अंतर ३,८४,४०० कि. मी.
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
अंतराळात गुरुत्वाकर्षण शक्ती नसते, त्यामुळे तेथे सर्व गोष्टी तरंगतात, असे म्हटले जाते. पण हे पूर्ण सत्य नाही. अंतराळात प्रत्येक ग्रहाला स्वत:ची गुरुत्वाकर्षण शक्ती असते. त्यामुळेच चंद्र पृथ्वीभोवती फिरतो, अन्यथा तो पृथ्वीच्या कक्षेबाहेर भरकटला असता.
पूर्ण वाचा →
चंद्राचे वस्तुमान पृथ्वीपेक्षा कमी आहे .
पूर्ण वाचा →
चंद्रावरील वजन = 1/6 × पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरील कोणत्याही वस्तूचे वजन. अशाप्रकारे, पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरील व्यक्तीचे वस्तुमान 120 किलोग्रॅम असल्यास, जेव्हा तो चंद्रावर जाईल तेव्हा त्याचे वजन 196 N असेल. वस्तुमान ठिकाणाहून बदलत नाही. त्यामुळे चंद्रावरील वस्तूचे वस्तुमान आणि पृथ्वीवरील एकाच वस्तूचे वस्तुमान सारखेच असेल.
पूर्ण वाचा →
जड वस्तू (अधिक वस्तुमान असलेल्या वस्तू) हलविणे आणि थांबणे अधिक कठीण आहे. हलक्या वस्तूंपेक्षा जड वस्तू (जास्त वस्तुमान) बदलांना जास्त प्रतिकार करतात. उदाहरण: सायकल किंवा कॅडिलॅकला ढकलणे, किंवा एकदा हलवल्यावर त्यांना थांबवणे. वस्तू जितकी मोठी (अधिक जडत्व) तितकी ती सुरू करणे किंवा थांबवणे कठीण.
पूर्ण वाचा →
एखादी गोष्ट पडली की ती गुरुत्वाकर्षणामुळे पडते. कारण त्या वस्तूला एक शक्ती जाणवते, ती वेगवान होते, म्हणजे तिचा वेग जसजसा तो पडतो तसा मोठा होत जातो . गुरुत्वाकर्षणाच्या रूपात पृथ्वी ज्या बळावर एखाद्या गोष्टीवर खेचते तो एक प्रकारचा प्रवेग आहे.
पूर्ण वाचा →