पर्यावरणाचा अभ्यास हा कोणत्याही मानवी प्रयत्नांइतका जुना असला तरी, १९६० आणि ७० च्या दशकात पर्यावरणीय समस्यांविषयी वाढत्या जनजागृती आणि चिंतेतून पर्यावरण विज्ञानाचे आधुनिक क्षेत्र विकसित झाले . रॅचेल कार्सनचे सायलेंट स्प्रिंग (1962) आणि पॉल आर.
पूर्ण वाचा →
प्रदूषणाचे परिणाम आजच्या आरोग्यामुळे आरोग्यावर होणार नाही; आपण जे काही खातो आणि खातो ते कृत्रिम घातक घटकांचे नकारात्मक प्रभाव, आपल्या शरीराचे प्रति कारक शक्ती कमकुवत करते, जी शरीराला सूक्ष्मजीव होणा-या रोगाची प्रतिकार करण्यास मदत करते.
पूर्ण वाचा →
पर्यावरण म्हणजे आपल्या सभोवती असलेले जैविक आणि अजैविक घटकांचे आवरण. परिसंस्था म्हणजे अजैविक आणि जैविक घटकांचा एकमेकाशी असलेला सबंध आणि त्यांच्यातील आंतर्क्रिया होय. या घटकांच्या यांच्या मिश्रणातून पुढे जैवविविधता, अन्नसाखळी तयार होते.
पूर्ण वाचा →
उष्णकटिबंधीय जंगलांमध्ये सर्वात जास्त जैवविविधता आणि कोणत्याही स्थलीय बायोमची प्राथमिक उत्पादकता आहे.
पूर्ण वाचा →
संवर्धन व्यवस्थापनाने ऐतिहासिकदृष्ट्या 3 विवेचनात्मक दृष्टिकोनातून व्युत्पन्न केलेले आदर्श स्वीकारले आहेत: क्लासिक दृष्टीकोन, लोकवादी दृष्टीकोन आणि नवउदार दृष्टिकोन. या तिन्ही दृष्टिकोनांमध्ये संवर्धन आणि विकास आणि त्यांच्या संभाव्य परस्परसंवादाबद्दल भिन्न भिन्न कल्पना आहेत.
पूर्ण वाचा →
जैवविविधता हानी हाताळण्याच्या उद्देशाने स्थानिक आणि प्रादेशिक प्रकल्पांना समर्थन द्या . कमी उत्पादने खरेदी करणे आणि तुम्ही खरेदी करत असलेल्या उत्पादनांचा जैवविविधतेवर होणारा परिणाम कमी होईल याची खात्री करा. जैवविविधतेला प्रोत्साहन देणाऱ्या मार्गांमध्ये गुंतवणूक करणे. उपभोग्य वस्तूंचा अपव्यय कमी करणे: अन्न, कपडे, विद्युत उपकरणे इ.
पूर्ण वाचा →
ग्लोबल वार्मिंग - तापमानात जागतिक वाढीमुळे अनेक प्राणी नामशेष होत आहेत.
पूर्ण वाचा →
जैवविविधतेस असणारे धोके
अधिवास नाहिसा होणे, अतिशिकार, नव्या अधिवासात नव्या जातींचा प्रवेश, आणि द्वितीय विलोपन यामुळे जैवविविधतेस धोका उत्पन्न होतो असे जेअर्ड डायमंड या निसर्गतज्‍ज्ञाने वर्णन केले आहे. एडवर्ड ओ विल्सन यानी जैवविविधतेच्या घोक्याचे संक्षिप्त रूप हिप्पो असे केले आहे.
, उष्णकटिबंधीय जंगले पृष्ठवंशीय विविधतेच्या दृष्टीने पृथ्वीवरील सर्व स्थलीय बायोम्सपैकी सर्वात जैवविविध आहेत. उष्णकटिबंधीय जंगले ही उभयचरांसाठी विलक्षण महत्त्वाची निवासस्थाने आहेत, ज्याचा पुरावा स्थानिकपणाच्या प्रमाणात आहे आणि स्थलांतरित पक्ष्यांच्या 200 पेक्षा जास्त प्रजातींसाठी हिवाळ्यातील गंभीर अधिवास प्रदान करतात
पूर्ण वाचा →
अलीकडील एका विश्लेषणात असे आढळून आले की पक्षी आणि सस्तन प्राण्यांच्या प्रजातींच्या एकूण जागतिक जैवविविधतेपैकी अंदाजे 60% नुकसान 1996 ते 2008 दरम्यान फक्त सात देशांमध्ये झाले आहे - इंडोनेशिया, मलेशिया, पापुआ न्यू गिनी, चीन, भारत, ऑस्ट्रेलिया आणि यूएसए , जेथे बहुसंख्य हवाई बेटांवर आली.
पूर्ण वाचा →