सर्वात उपयुक्त प्रेरक तर्क फॉर्म धारण करतो आणि त्यात पहिले उदाहरण (घटक) (पूर्वी रिक्त) सेटमध्ये निर्धारित करणे समाविष्ट असते. नंतर (संभाव्य) घटकांची उदाहरणे शोधणे, आणि सर्व घटक सेटमध्ये समाविष्ट होईपर्यंत त्यांचा संचामध्ये समावेश करणे. डिडक्टिव रिजनिंगपेक्षा हे तर्काचे अधिक सूक्ष्म स्वरूप आहे.