रेनवॉटर हार्वेस्टिंग : पावसाचे पाणी जलाशयांमध्ये किंवा नैसर्गिक टाक्यांमध्ये साठवण्याच्या आणि गोळा करण्याच्या पद्धतीला रेनवॉटर हार्वेस्टिंग म्हणतात. भूजल संचयन: जमिनीखाली ठेवलेले पाणी वाचवण्याची पद्धत म्हणजे भूजल संचयन.
पूर्ण वाचा →
हे धोके पाण्याचा साठा वाढणे, जलाशयांमध्ये माती गाळणे, वनक्षेत्राचे नुकसान, उपद्रवी मूल्याच्या जलचर तणांची मोठ्या प्रमाणावर वाढ, वन्यजीवांचे विस्थापन आणि मौल्यवान भूदृश्यांचा ऱ्हास इत्यादी स्वरूपात असू शकतात. वृक्षारोपण पाण्याच्या प्रवाहाचा प्रभाव कमी करू शकते. माती धूप वर.
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
आपल्या गावातील पाणी व्यवस्थापन सार्वजनिक पाण्याच्या स्रोतांचे समाजातील सर्व स्तरांना योग्य असे वितरण याला पाणी व्यवस्थापन असे म्हणतात. पाण्याचे प्रदुषण, स्रोतांचे आटणे, व जागतिक तापमान वाढ या कारणांमुळे हा प्रश्न स्थानिक ते जागतिक सर्व पातळ्यांवर उग्र स्वरूप धारण करतो आहे.
पूर्ण वाचा →
जल व्यवस्थापनाच्या पद्धतींचे संवर्धन, वाटप, रेट्रोफिट कार्यक्रम आणि वर्तणूक पद्धती असे वर्गीकरण केले जाऊ शकते.
पूर्ण वाचा →
रेनवॉटर हार्वेस्टिंग : पावसाचे पाणी जलाशयांमध्ये किंवा नैसर्गिक टाक्यांमध्ये साठवण्याच्या आणि गोळा करण्याच्या पद्धतीला रेनवॉटर हार्वेस्टिंग म्हणतात. भूजल संचयन: जमिनीखाली ठेवलेले पाणी वाचवण्याची पद्धत म्हणजे भूजल संचयन.
पूर्ण वाचा →
आर्थिक समृद्धी, पर्यावरण आणि सार्वजनिक आरोग्य आणि प्रदेशातील जीवनमान टिकवण्यासाठी जलस्रोत आवश्यक आहेत. मिशिगन सरोवर, भूजल जलचर आणि फॉक्स आणि कानकाकी नद्या या प्रदेशातील पाण्याचे प्रमुख स्त्रोत आहेत.
पूर्ण वाचा →
वॉटर रिसोर्सेस मॅनेजमेंट ही सर्व पाण्याच्या वापरासाठी पाण्याचे प्रमाण आणि गुणवत्ता या दोन्ही दृष्टीने जलस्रोतांचे नियोजन, विकास आणि व्यवस्थापन करण्याची प्रक्रिया आहे .
पूर्ण वाचा →
, सिंचन (शेतीसाठी पाणी, किंवा पिकांसाठी) पाण्याचा सर्वात महत्वाचा वापर आहे (कदाचित दुर्गंधीयुक्त कुत्र्याला पिणे आणि धुणे वगळता).
देशात पाण्याच्या बाबतीत स्वातंत्र्यापासून आतापर्यंत गेल्या ७५ वर्षांत परिस्थिती अत्यंत बिकट झाली असून, दरडोई पाण्याची उपलब्धता सुमारे ७५ टक्क्यांनी कमी झाली आहे. देशात १९४७मध्ये दरडोई ६०४२ घनमीटर पाणी उपलब्ध होते. हे प्रमाण घटून २०२१मध्ये पाणी उपलब्धता दरडोई १४८६ घनमीटर इतकी झाली
पूर्ण वाचा →