सहकारी हे सदस्य-मालकीचे, सदस्य-शासित व्यवसाय आहेत जे त्यांच्या सदस्यांच्या फायद्यासाठी आंतरराष्ट्रीय सहकारी समुदायाने मान्य केलेल्या समान तत्त्वांनुसार कार्य करतात . को-ऑपमध्ये, सदस्य आर्थिक परिणाम आणण्यासाठी संसाधने एकत्र करतात जे एकट्या व्यक्तीला मिळू शकत नाहीत.
पूर्ण वाचा →
महाराष्ट्र सहकारी संस्था अधिनियम १९६०चे कलम २ व पोटकलम १९(ख)मध्ये 'सभासद' व 'सहयोगी सभासद'च्या व्याख्येत 'सहयोगी सभासद' म्हणजे जो अन्य सदस्याबरोबर संस्थेचे समभाग संयुक्तपणे धारण करतो तो 'सहयोगी सदस्य' व 'संयुक्त सदस्य' यात कोणताच फरक नाही.परीक्षा पूर्ण केल्यानंतर, आणि महाविद्यालयाच्या प्रशिक्षण निकषांनुसार, एक सहयोगी सदस्य बनतो. विविध क्षेत्रातील 5 वर्षांच्या
पूर्ण वाचा →
18 वर्षे पूर्ण करणारी व्यक्ती, मानसिकदृष्ट्या सुदृढ तसेच भारतीय करार कायदा 1872 अंतर्गत करार करण्यास सक्षम आहे
पूर्ण वाचा →
सहकारी संस्था अधिनियम, 1912 अंतर्गत कोणत्याही सहकारी संस्थेसाठी सहकारी संस्थेतील जास्तीत जास्त सदस्यांची संख्या निर्दिष्ट केलेली नाही
पूर्ण वाचा →
सहकारी संस्था स्थापन करण्यासाठी किमान 10 प्रौढ व्यक्तींची संमती आवश्यक आहे
पूर्ण वाचा →
सहकारी संस्थेचा सभासद असा असतो जो सोसायटीमधील शेअर्स खरेदी करून प्रवेशासाठी अर्ज करतो आणि शेवटी त्याला नोंदणी, सदस्यत्व आणि निवासी एकक प्रदान केले जाते . सहकारी संस्थांमधील सहा प्रकारची सभासदत्वे समजून घेऊ.
पूर्ण वाचा →
उच्च शिक्षणातील खाजगीकरणामध्ये बिगर शासकीय संस्थांचा समावेश होतो. अशा खाजगी संस्थांना कोणत्याही प्रकारच्या शासकीय मदतीची अपेक्षा न ठेवता स्वतःचा खर्च स्वतः करावा लागतो. खाजगीकरणाच्या संकल्पनेनुसार उच्च शिक्षणातील खाजगीकरणात नफा हा मूळ उद्देश असतो. हा नफा विद्यार्थ्यांकडून शुल्क, देणगी इत्यादींमार्फत मिळविला जातो
पूर्ण वाचा →
सरकारी मालकीच्या एंटरप्राइझच्या मालकी किंवा ऑपरेशनमध्ये खाजगी क्षेत्राचा समावेश करण्याची ही सामान्य प्रक्रिया आहे
पूर्ण वाचा →
गरिबीच्या उंबरठ्याने भागलेल्या एकूण कौटुंबिक उत्पन्नाला गरिबीचे उत्पन्नाचे गुणोत्तर असे म्हणतात. कौटुंबिक उत्पन्न आणि कुटुंबाच्या गरिबीच्या उंबरठ्यामधील डॉलरमधील फरकाला उत्पन्न तूट (गरिबीतील कुटुंबांसाठी) किंवा उत्पन्न अधिशेष (गरिबीच्या वरच्या कुटुंबांसाठी) म्हणतात.
पूर्ण वाचा →
त्यानुसार ३३.३३ टक्क्यांपेक्षा जास्त अभाव असणाऱ्यांना बहुआयामी गरीब म्हणतात तर ३३.३३% ते २०% अभाव असेल तर हा गट असुरक्षित गटात असेल. ५० टक्क्यांपेक्षा जास्त अभाव असणाऱ्यांना तीव्र बहुआयामी गरीब मानले जाते.
पूर्ण वाचा →