अंतराळात भरपूर ऊर्जा आहे . जरी बहुतेक खोल जागा (ग्रह, तारे आणि चंद्र यांच्यातील रिकाम्या क्षेत्राचा विस्तृत भाग) थंड आणि गडद असला तरीही, अवकाश विद्युत चुंबकीय उर्जेने सतत भरत असतो. विश्वातील सर्व तारे ऊर्जा निर्माण करतात आणि अवकाशात पाठवतात.
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
जेव्हा उपग्रहाचा वेग वाढतो तेव्हा त्याची गतीज ऊर्जा वाढते, त्यामुळे एकूण ऊर्जा कमी ऋण होते, म्हणजेच उपग्रह अधिक त्रिज्येच्या कक्षेत फिरू लागतो.
पूर्ण वाचा →
उपग्रहाची गतीज उर्जा ही गुरुत्वाकर्षण उर्जेच्या अर्धी असते, जर गुरुत्वाकर्षण उर्जा GMm/r असेल, तर गतिज ऊर्जा GMm/2r असेल आणि ही गतिज ऊर्जा सकारात्मक आहे. हा TE नकारात्मक आहे, याचा अर्थ उपग्रह सोडू शकत नाही किंवा फक्त बाह्य अवकाशात उडून जाऊ
पूर्ण वाचा →
१) अपोलो हा नासाने चंद्रावर पाठवलेला पहिला उपग्रह होता.
पूर्ण वाचा →
आर्यभट्ट् हा भारताने विकसीत केलेला पहिला उपग्रह आहे. भारतीय गणितज्ञ व खगोल शास्त्रज्ञ आर्यभट्ट यांचे नाव ह्या उपग्रहाला देण्यात आले आहे. हया उपग्रहाचे प्रक्षेपण तेव्हाच्या सोविएत संघराज्यातील व आतच्या रशिया मधिल कापुस्टीन यार ह्या अवकाश केंद्रावरून १९ एप्रिल १९७५ साली
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
उपग्रहांसाठी सध्याचे मानक प्रणोदक हे हायड्रॅझिन-आधारित इंधन आहे, जे अत्यंत विषारी आहे. हायड्रॅझिनच्या उच्च पातळीच्या संपर्कात येण्यामुळे यकृत, मूत्रपिंड आणि मध्यवर्ती मज्जासंस्थेला झालेल्या नुकसानासह अनेक आरोग्य समस्या उद्भवू शकतात.
पूर्ण वाचा →
उपग्रह पृथ्वीभोवती फिरत असताना, त्याची एकूण यांत्रिक ऊर्जा सारखीच राहते. वर्तुळाकार किंवा लंबवर्तुळाकार गती असो, तिची एकूण उर्जा बदलू शकणारे कोणतेही बाह्य बल नाहीत .
पूर्ण वाचा →