भारताचे मुख्य निवडणूक आयुक्त राजीव कुमार आणि निवडणूक आयुक्त अनुपचंद्र पांडे यांच्या उपस्थितीत 1 जानेवारी 2023 रोजी किंवा पात्रता तारखेच्या आधारे, 9 नोव्हेंबर 2020 रोजी देशपातळी, पुणे येथे मतदार यादीचा विशेष संक्षिप्त पुनरिक्षण कार्यक्रम सुरू केला जाईल. प्रमुख निवडणूक अधिकारी
पूर्ण वाचा →
ही सर्व हस्तलिखिते केवळ भारताच्याच नव्हे तर संपूर्ण जगाच्या सांस्कृतिक आणि सामाजिक वारशाचा एक अतिशय महत्त्वाचा भाग आहेत. ही हस्तलिखिते भांडारकर प्राच्यविद्या संशोधन संस्थेत गेली ८८ वर्षे काळजीपूर्वक जतन केली गेली आहेत आणि भविष्यातही ती जतन करणे आवश्यक आहे.
पूर्ण वाचा →
या काळातील प्रमुख साहित्यिक स्रोत म्हणजे साम-, यजुर- आणि अथर्ववेद (प्रामुख्याने धार्मिक ग्रंथ), ब्राह्मण (विधीविषयक नियमावली), आणि उपनिषद (उपनिषद) आणि आरण्यक (तात्विक आणि आधिभौतिक प्रवचनांचा संग्रह).
पूर्ण वाचा →
सुरुवातीच्या वैदिक कालखंडात 1800 वर्षांहून अधिक वर्षे समाविष्ट आहेत, परंतु नंतरच्या वैदिक कालखंडात, 1500 ते 500 बीसीई दरम्यान अंदाजे 1200 वर्षे होती . सुरुवातीच्या वैदिक लोकांना इतिहासकार आर्य किंवा इंडो आर्य म्हणतात, तर नंतरच्या वैदिक लोकांना हिंदू लोक म्हणतात.
पूर्ण वाचा →
13 उपनिषदे सर्वात प्रसिद्ध किंवा सर्वात महत्त्वाची आहेत - कथा, केना, ईसा, मुंडक, प्रसन्न, तैत्तिरीय, छांदोग्य, बृहदारण्यक, मांडुक्य, ऐतरेय, कौशीतकी, श्वेतास्वतार आणि मैत्रायणी. सर्व 4 वेद वेगवेगळ्या ग्रंथांच्या रचना आहेत. उपनिषदे कोणत्याही वेदाच्या शेवटच्या भागात असतात.
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
शेतीचा संदर्भ ऋग्वेदात आढळतो. मजकुरात शेतीचे 21 संदर्भ आहेत.
पूर्ण वाचा →
वैदिक काळातील लोक निसर्गपूजक होते. सूर्य, वारा व पानी या शक्ति प्रसन्न राहाव्यात म्हणून आर्य लोक त्यांची प्रार्थना करीत असे. अशा देवतांना नैवैद्य प्रदान करण्यात येत असे आणि हा नैवैद्य शक्तिपर्यंत पोहचविण्याचे कार्य अग्नी करतो अशी त्याची संकल्पना होती. अग्नीस प्रसन्न करण्याकरीता यज्ञ ही संकल्पना उदयास आली
पूर्ण वाचा →
वैदिक युग हे वेदांच्या निर्मितीसाठी आणि रचनेसाठी प्रसिद्ध आहे, जे हिंदू धर्मातील पवित्र ग्रंथ मानले जातात. वैदिक काळ इ.स. १५०० – ते इ.स. 500BCE, आणि सभ्यता भारतीय उपखंडाच्या उत्तर ते उत्तर-पश्चिम भागात स्थित होती.
पूर्ण वाचा →
वैदिक युगाची सुरुवात इंडो-गंगेच्या मैदानावर आर्यांच्या व्यापाने झाली. आर्य शब्दाचा अर्थ: नोबल. ते संस्कृत बोलत होते, जी एक इंडो-युरोपियन भाषा आहे. सिंधू खोऱ्यातील शहरी लोकांच्या तुलनेत त्यांनी ग्रामीण, अर्ध-भटके जीवन जगले. खैबर खिंडीतून त्याने भारतात प्रवेश केल्याचे मानले जाते.