डी-औद्योगीकरण - भारतीय हस्तकला उद्योगाचा ऱ्हास. ब्रिटिशांनी भारताचे पद्धतशीरपणे औद्योगिकीकरण करण्याचे धोरण अवलंबले.
पूर्ण वाचा →
खराब पायाभूत सुविधा. शेतीवर अवलंबित्व. कमी दरडोई उत्पन्न. निरक्षरता .
पूर्ण वाचा →
स्वातंत्र्यपूर्व भारताची अर्थव्यवस्था कृषी आणि हस्तकलेवर आधारित होती. कापड आणि मौल्यवान दगडांवरील कारागिरीचा दर्जा उच्च होता, ज्यामुळे भारतीय उत्पादनांना जगभरात आधार मिळाला. भारताला कच्च्या मालाचा निर्यातदार आणि तयार मालाचा ग्राहक बनवण्याचे ब्रिटिशांचे धोरण होते.
पूर्ण वाचा →
कमी दरडोई उत्पन्न - जगातील विकसित देशांच्या तुलनेत भारताचे दरडोई उत्पन्न खूपच कमी आहे. भारताचे दरडोई उत्पन्न स्वित्झर्लंडच्या तुलनेत सुमारे 70 पट कमी आहे, युनायटेड स्टेट्सच्या तुलनेत 35 पट कमी आहे आणि युनायटेड किंगडम आणि जर्मनीच्या तुलनेत 30 पट कमी आहे.
पूर्ण वाचा →
भारतातील आर्थिक नियोजनाचा मुख्य उद्देश सामाजिक न्यायाला चालना देऊन आणि गरिबी कमी करताना जलद आर्थिक विकास साधणे हा आहे.
पूर्ण वाचा →
भारतीय अर्थव्यवस्थेचे सर्वात मुख्य वैशिष्ट्ये म्हणजे "राजकीय" लोकशाही. जी खरी तर "कल्याणकारी लोकशाही" असायला हवी. आपल्या अर्थव्यवस्थेला खरा मोठा गुणा कुठचा लागत असेल तर तो स्वकल्याणकारी नेत्यांचा. आपली अर्थव्यवस्था चार पावले पुढे तर तीन पावले मागे अशी मार्गक्रमणा करत आहे.
पूर्ण वाचा →
जगातील सर्वात वेगात वाढणाऱ्या प्रमूख अर्थव्यवस्थांमध्ये भारताचा चीनपाठोपाठ दुसरा क्रमांक आहे. भारताचा आर्थिक विकासदर २००६-०७ ह्या आर्थिक वर्षात ९.४% एवढा होता. परंतु, अतिशय मोठ्या लोकसंख्येमुळे भारताचे वार्षिक दरडोई उत्पन्न मात्र ९६१ डॉलर एवढेच आहे, तर PPP वर आधारित वार्षिक दरडोई उत्पन्न ४,१८२ डॉलर एवढे आहे.
पूर्ण वाचा →
ठाणे जिल्ह्यात 3 लोकसभा मतदारसंघ आणि 18 विधानसभा मतदारसंघ आहेत.
पूर्ण वाचा →
मलकजगिरी हा भारताच्या तेलंगणा राज्यामधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. हैदराबाद महानगर क्षेत्रामधील हा मतदारसंघ २००८ साली निर्माण करण्यात आला. २९,५३,९१५ मतदार असलेला मलकजगिरी हा भारतामधील सर्वात मोठा मतदारसंघ आहे.
पूर्ण वाचा →
हैदराबाद हा भारताच्या तेलंगणा राज्यामधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. प्रामुख्याने हैदराबाद शहर क्षेत्रामधील ह्या मतदारसंघामधील ६५ टक्के मतदार अल्पसंख्य धर्माचे आहेत
पूर्ण वाचा →