चांगल्या उपसंहाराचा सर्वात महत्वाचा पैलू म्हणजे त्याचा उद्देश. एकतर कथा संपल्यानंतर तुमच्या मुख्य पात्राचे काय होते हे वाचकांना दाखवले पाहिजे (उदाहरणार्थ, काही वर्षे पुढे जाणे आणि जोडीदार आणि मुलासह तुमचे पात्र दाखवणे) किंवा त्याचा सीक्वल किंवा अगदी मालिकेचा मार्ग मोकळा
पूर्ण वाचा →
साहित्याचे भरपूर उत्कृष्ट तुकडे आहेत ज्यात प्रस्तावना आहे आणि उपसंहार नाही, आणि त्याउलट. परंतु, तुमच्या कथेसाठी ते काम करत असल्यास तुमच्याकडे दोन्ही असू शकतात . शेवटी, उपसंहार आणि प्रस्तावना या दोन्हींचा वापर लेखकावर अवलंबून असतो
पूर्ण वाचा →
साहित्यिक कृतीचे पूर्वार्ध आणि पूरक तुकडे, विशेषत: पद्य नाटक , अनुक्रमे प्रस्तावना आणि उपसंहार म्हणून ओळखले जातात.
पूर्ण वाचा →
शेवटची ओळ ही लेखकाला पुस्तकाची कायमची छाप देऊन वाचकांवर सोडण्याची अंतिम संधी आहे. काही शेवटच्या ओळी समापन देतात, इतर प्रश्नांसह वाचक सोडतात; वाचकासोबत सर्वोत्तम राहणे – त्यांनी अंतिम पान उलटल्यानंतर बराच काळ.
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
विसाव्या शतकातील आधुनिक स्त्रीवादी साहित्यात लेखिका गौरी देशपांडे यांचं योगदान मोठं आहे.
पूर्ण वाचा →
केवळ सतराव्या शतकातच महिला लेखिका अधिक ठळक होऊ लागल्या, त्यांनी कादंबरीचे नवीन साहित्यिक रूप विकसित केले, तरीही अनेकांनी त्यांची कामे अज्ञातपणे प्रकाशित केली.
पूर्ण वाचा →
स्त्रियांसाठी त्यांचे अनुभव - ओळख, लैंगिकता, विवाह, प्रेम, कुटुंब, जीवन याविषयी बोलण्यासाठी एक महत्त्वाचे साधन आहे. परंतु अनेकदा स्त्रियांना हे वैयक्तिक अनुभव सांगण्यासाठी पारंपारिक लेखन आणि साहित्य संमेलने वापरणे कठीण जाते. भाषेची निर्मिती आणि आकार पुरुषांनीच निर्माण केला आहे.
पूर्ण वाचा →
हा ग्रंथ म्हणजे जगातली पहिली कादंबरी. इंग्रजीतलीद टेल्स् ऑफ जेंजी ही पहिली कादंबरी ११ व्या शतकात लिहिली गेली.
पूर्ण वाचा →
अधिक लांबीच्या काल्पनिक, वास्तव किंवा मिश्र कथा असलेल्या गद्य लेखनास कादंबरी असे म्हणतात. मराठी भाषेतील कादंबऱ्यांनी मराठी साहित्याचा ठेवा समृद्ध केला आहे. कादंबरी हा शब्द भारतात सातव्या शतकात होऊन गेलेल्या बाणभट्ट नामक कवीने लिहिलेल्या 'कादंबरी' या ग्रंथनामावरून आला. हा ग्रंथ
पूर्ण वाचा →