भारतातील वनक्षेत्राशी महाराष्ट्रच्या वनक्षेत्राचे प्रमाण ८% आहे. महाराष्ट्रात सर्वाधिक जंगले असणारा विभाग नागपूर हा आहे आणि सर्वात कमी जंगले असणारा विभाग औरंगाबाद (मराठवाडा) आहे.
जंगले आहेत, जी कायदेशीर प्रणालींवर आधारित न्यायिक तटबंदीचा आनंद घेतात . ही संरक्षित जंगले आहेत ज्यात नैसर्गिक अधिवास असून कोणत्याही प्रकारची शिकार आणि शिकार करण्यापासून उच्च प्रमाणात संरक्षण मिळते.
पूर्ण वाचा →
मासेमारी, शिकार, मुळे आणि फळे गोळा करणे, गुरे चरणे आणि लाकूड तोडणे हे बेकायदेशीर काम झाले. भारतीय वन कायद्याने घातलेल्या निर्बंधांमुळे गावकऱ्यांना विनापरवाना जंगलात घुसून लाकूड चोरणे भाग पडले .
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
NA
पूर्ण वाचा →
भारत विषुववृत्ताच्या उत्तरेला 8°4' उत्तर (मुख्य भूभाग) ते 37°6' उत्तर अक्षांश आणि 68°7' पूर्व ते 97°25' पूर्व रेखांश दरम्यान स्थित आहे. एकूण 3,287,263 चौरस किलोमीटर (1,269,219 चौरस मैल) क्षेत्रफळ असलेला हा जगातील सातवा सर्वात मोठा देश आहे.
पूर्ण वाचा →
प्राण्यांची शिकार करणे, ही आदिम जमातींची जीवानावश्यक गरज होती. पुढील काळात अन्न मिळविण्याबरोबरच स्वसंरक्षण, पिकांचे व पाळीव जनावरांचे रक्षण करणे, अशा उद्देशांनीही वन्य प्राण्यांच्या शिकारी करणे माणसाला क्रमप्राप्त ठरले.
पूर्ण वाचा →
शेतीचा विकास होत नसल्यामुळे तो मनुष्याच्या अन्नाचा एकमेव स्रोत होता. परिणामी, मोठ्या संख्येने प्राणी इतक्या प्रमाणात मारले गेले की, प्राण्यांच्या काही प्रजाती नामशेष झाल्या आहेत किंवा नामशेष होण्याच्या मार्गावर आहेत. प्राण्यांचे संवर्धन आणि संरक्षण करण्यासाठी जगभरात शिकारीवर बंदी आहे
पूर्ण वाचा →
ब्रिटीशांनी जंगलांवर नियंत्रण ठेवण्यासाठी केलेले वेगवेगळे वन कायदे होते: (अ) १८६४ मध्ये भारतीय वन कायदा सेवा स्थापन करण्यात आली. (b) 1865 मध्ये भारतीय वन कायदा संमत झाला. (c) 1878 आणि 1927 मध्ये भारतीय वन कायद्यात सुधारणा करण्यात आली.
पूर्ण वाचा →
राखीव वने, संरक्षित वने आणि ग्राम वने .
पूर्ण वाचा →