एकोणिसाव्या शतकाच्या मध्यभागी युरोपमध्ये लोककथा ही संकल्पना उदयास आली. मूलतः ते परंपरा, प्राचीन चालीरीती आणि जिवंत सण, जुने गंमतीजंमती आणि डेटलेस बॅलड्स, पुरातन दंतकथा, दंतकथा आणि दंतकथा आणि कालातीत किस्से आणि नीतिसूत्रे सूचित करतात.
पूर्ण वाचा →
लोककथा ही अभिव्यक्त संस्कृतीचा मुख्य भाग आहे, ज्यामध्ये कथा, संगीत, नृत्य, दंतकथा, मौखिक इतिहास, नीतिसूत्रे, विनोद, लोकप्रिय समजुती, चालीरीती इत्यादींचा समावेश आहे. (मौखिक परंपरांसह) त्या संस्कृतीची, उपसंस्कृतीची किंवा गटाची
पूर्ण वाचा →
लोककथा म्हणजे पारंपरिक आणि परंपरेने बोलीभाषेत असलेली कथा होय. लोकसाहित्याप्रमाणेच लोककथा लोकनिर्मित आणि लोकांनीच राखलेली असते. एखादी प्रमुख घटना किंवा प्रसंग लोकांच्या मनावर बिंबलेला असतो तो लोककथे मध्ये प्रचलित होत जातो.
पूर्ण वाचा →
सिंड्रेला
त्याची कथा सर्वकालीन क्लासिक राहिली आहे आणि भविष्यातील पिढ्यांसाठीही तशीच राहील. सिंड्रेला एक तरुण स्त्री होती जी तिच्या दुष्ट सावत्र आई आणि सावत्र बहिणींसोबत राहत होती. तिच्या काचेच्या स्लिपरबद्दल धन्यवाद, तिला तिचा प्रिन्स चार्मिंग सापडला आणि तिच्या कठीण जीवनातून सुटका
NA
पूर्ण वाचा →
मराठीतील लोककथांचे वर्गीकरण रचनादृष्ट्या मुख्यतः गद्य व पद्य या दोन गटांत करता येईल. परंपरेत पद्यबद्ध कथासंभार विपुल असून काही कथांची रचना चूर्णिकेसारखी (म्हणजे लयताबद्धता गद्य-पद्य मिश्रित अशी) आहे. लोककथांचे स्वरूपदृष्ट्या वर्गीकरण धर्मसंबद्ध मिथ्यकथा आणि धर्मेतर मिथ्यकथा अशा दोन गटांत करता
पूर्ण वाचा →
स. खांडेकर यांनी केले; म्हणून या कालखंडाला फडके-खांडेकर युग अथवा लघुकथायुग असेही संबोधिले जाते. ना.सी. फडके यांची 'मेणाचा ठसा' ही पहिली कथा १९१२ मध्ये केरळ कोकिळ ह्या मासिकात प्रसिद्ध झाली.
पूर्ण वाचा →
लोककथा या मौखिक परंपरेचा एक भाग आहेत, ज्याचा अर्थ साक्षरतेपूर्वीच्या युगात त्यांचा उगम झाला आणि पिढ्यानपिढ्या मौखिकपणे प्रसारित केला जातो
पूर्ण वाचा →
आरएई (रॉयल स्पॅनिश अकादमी) च्या मते, दंतकथा आहेत गद्य किंवा श्लोकातील छोट्या काल्पनिक कथा, उपदेशात्मक किंवा गंभीर हेतूसह, अंतिम नैतिक स्वरुपात वारंवार प्रकट होतात आणि ज्यामध्ये लोक, प्राणी आणि इतर जिवंत किंवा निर्जीव प्राणी हस्तक्षेप करू शकतात.
पूर्ण वाचा →
लोकमानसाचे विविध वाङ्‌मयीन, सांस्कृतिक, कलात्मक आविष्कार या संज्ञेने सूचित होतात. 'फोकलोअर' या अर्थी मराठीत लोकसाहित्य वा लोकविद्या या संज्ञा रूढार्थाने वापरल्या जातात व त्यांचा आशय कित्येकदा परस्परव्याप्त असल्याचे दिसून येते
पूर्ण वाचा →