पृथ्वीचे वातावरण सुमारे 78 टक्के नायट्रोजन, 21 टक्के ऑक्सिजन, 0.9 टक्के आर्गॉन आणि 0.1 टक्के इतर वायूंनी बनलेले आहे. कार्बन डाय ऑक्साईड, मिथेन, पाण्याची वाफ आणि निऑन हे इतर काही वायू आहेत जे उर्वरित 0.1 टक्के बनवतात.
वातावरण हे पृथ्वीभोवती
आपण असे म्हणू शकतो की पृथ्वीवर जिथे पाणी आहे तिथे हवा सर्वत्र आढळू शकते. हवा अगदी पृथ्वीच्या पृष्ठभागाच्या थरात स्थित आहे; माती मध्ये. हवा केवळ पृथ्वीवरच असते असे नाही तर ती पृथ्वीभोवती वातावरण नावाच्या हवेच्या थरात असते.
पूर्ण वाचा →
पृथ्वीचे वातावरण बनवणाऱ्या वायूंच्या मिश्रणाला हवा म्हणतात. या वायूचा 78% नायट्रोजन बनवतो, जो ऑक्सिजन (21%), पाण्याची वाफ (चर), आर्गॉन (0.9%), कार्बन डायऑक्साइड (0.04%) आणि ट्रेस वायूंमध्ये मिसळला जातो. शुद्ध हवेत कोणताही स्पष्ट सुगंध किंवा रंग नसतो.
पूर्ण वाचा →
हवा : पृथ्वीभोवतीच्या वातावरणातील विविध वायूंचे यांत्रिक मिश्रण म्हणजे हवा होय. निसर्गातील हवा, पाणी व भूपृष्ठ या तीन घटकांमधील परस्परसंबंधांमुळे पृथ्वीवर जीवसृष्टी निर्माण झाली. पावसाळी हवा, दमट हवा व वादळी हवा या शब्दप्रयोगांत हवा हा शब्द हवामान या अर्थी वापरलेला
पूर्ण वाचा →
वायुप्रदूषण म्हणजे वातावरणाचे मानवी आरोग्यास तसेच पर्यावरणाचाअविभाज्य भाग असलेले प्राणी, पक्षी, वनस्पती, जीवजंतू इत्यादींना हानिकारक असलेले घटक जेव्हा हवेमध्ये मिसळून जातात तेव्हा वायुप्रदूषण झाल्याचे समजण्यात येते.
पूर्ण वाचा →
वातावरणातील हवेमध्ये प्रामुख्याने नायट्रोजन आणि ऑक्सिजन वायू असतात आणि त्यामध्ये नायट्रोजनचे प्रमाण 78 टक्के तर ऑक्सिजनचे प्रमाण 21 टक्के असतात उर्वरित 1 टक्के भागात अरगॉन, कार्बन डायऑक्साईड, निऑन, हेलिअम आणि हायड्रोजन वायू असतात.
पूर्ण वाचा →
यावातावरणात नायट्रोजन (७८.00 %), ऑक्सिजन (२१ %), आरगॉन (०.९ टक्के%), कार्बन डायऑक्साईड (०.०3%), आर्द्रता इतर वायु व घटक ०.०७ इत्यादी घटकांचा समावेश आहे. पृथ्वीच्या वातावरणातील वायूंच्या या मिश्रणास हवा असे म्हणतात.
पूर्ण वाचा →
वायु प्रदूषण हे मुख्यत्वे, वाहतूक, अचल स्त्रोतांमध्ये होणारे इंधनाचे दहन, कोळसा, लाकुड, वाळलेले गवत यांसारख्या जीवाश्न इंधनाचे जळण, आणि बांधकाम कार्य याद्वारे होते. मोटार वाहने कार्बन मोनॉक्साईड (co), हायड्रोकार्बन्स (HC) व नायट्रोजन ऑक्साईडची (NO) उच्च पातळी निर्माण करतात.
पूर्ण वाचा →
रचनावादी, सहयोगी, एकात्मिक, चिंतनशील आणि चौकशी आधारित शिक्षण (2C-2I-1R) हे पाच प्रमुख दृष्टिकोन आहेत.
पूर्ण वाचा →
शुलमन (1987) यांनी शिक्षक ज्ञानाचे सात प्रकार वर्णन केले: सामग्रीचे ज्ञान, सामान्य अध्यापनशास्त्रीय ज्ञान, अभ्यासक्रमाचे ज्ञान, अध्यापनशास्त्रीय सामग्रीचे ज्ञान- शिकणाऱ्यांचे ज्ञान, शैक्षणिक संदर्भांचे ज्ञान आणि शैक्षणिक उद्दिष्टे, उद्दिष्टे आणि मूल्यांचे ज्ञान.
पूर्ण वाचा →