सध्या भारतीय घटनेनुसार देशात बोलल्या जाणाऱ्या २२ प्रादेशिक भाषांना शासकीय राजभाषेचा दर्जा दिला आहे. यांत आसामी, उर्दू, ओरिया, कन्नड, काश्मिरी, कोंकणी, गुजराती, डोगरी, तमिळ, तेलुगू, नेपाळी, पंजाबी, बंगाली, बोडो, मराठी, मल्याळम, मैतेई, मैथिली, संथाली, संस्कृत, सिंधी, आणि हिंदी, यांचा समावेश
पूर्ण वाचा →
जेव्हा एखादी क्रिया आपल्या अवतीभवती किंवा आपल्याकडून नित्यनेमाने चालते, तेव्हा ती क्रिया व्यक्त करण्यासाठी साधा वर्तमानकाळ चा उपयोग करतात.
पूर्ण वाचा →
पालि वर्णमाला में कुल 8 स्वर होते है.
पूर्ण वाचा →
सन ५००-७०० वर्षांपासून पूर्ववैदिक, वैदिक, संस्कृत, पाली, प्राकृत, अपभ्रंश या टप्प्यातून उत्क्रांत होत होत मराठी भाषेतील पहिले वाक्य श्रवणबेळगोळ येथील शिलालेखावर सापडले. हे वाक्य शके ९०५ मधील असून 'श्री चामुण्डेराये करविले' असे आहे
पूर्ण वाचा →
भाषेविषयीचे कुतूहल प्राचीन काळापासून माणसाला वाटत आले आहे. अगदी पूर्वीपासूनच लोकपरंपरेत भाषेच्या उगमाबद्दल, शक्तीबद्दल विविध आख्यायिका, कहाण्या प्रचलित होत्या, तो त्या कुतूहलाच्याच पूर्तीचा प्रयत्न होय. भाषा हे आपल्या अंतरंगातील मनोगत, भावना, विचार इत्यादी प्रगट करण्याचे साधन आहे
पूर्ण वाचा →
हार्वर्ड आणि कोलंबिया युनिव्हर्सिटीचे पदवीधर विल्यम लॅबोव्ह हे सहसा समाजभाषाशास्त्राच्या अभ्यासाचे संस्थापक म्हणून ओळखले जातात. ते भाषांमधील भिन्नता आणि बदलांच्या परिमाणात्मक विश्लेषणावर लक्ष केंद्रित करतात, ज्यामुळे समाजभाषाशास्त्र एक वैज्ञानिक विषय बनते.
पूर्ण वाचा →
मुख्य काळ तीन आहेत.
पूर्ण वाचा →
भाषेची कार्ये: भाषा हे व्यक्तीच्या गरजा, इच्छा, तक्रारी, मते, अनुभव इत्यादी व्यक्त करण्याचे एक साधन आहे. भाषेच्या माध्यमातून व्यक्ती आपल्या भावना प्रगट करू शकते. तसेच भाषा हे माहिती आणि कोशल्ये शिकण्याचे एक साधन आहे. भाषेमुळेच सामाजिक आंतरक्रिया चालू राहतात, माणसाची
पूर्ण वाचा →
समीक्षक म्हणजे एखाद्या परिस्थितीचे, साहित्यकृतीचे, कलाकृतीचे, संगीताचे तसेच सामाजिक व राजकिय स्थितीचे अवलोकन करून त्यावर कला, साहित्यकृतीचे वास्तविक गुणदोष प्रामाणिकपणे नोंदवणाऱ्यां व्यक्ती होय.
पूर्ण वाचा →
साहित्यकृतीचे घटक म्हणजे शब्द, त्यांचे नाद, शब्दबंध व नादबंध,शब्दांच्या सूक्ष्म अर्थच्छटा व अनेकार्थता इ. घटकांचासूक्ष्म भाषिकअभ्यास नवसमीक्षेत केला जातो.
पूर्ण वाचा →